V Niedziela Wielkiego Postu

«A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa [Jezusa] z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was Ducha» /Rz 8,11/

Apostoł w liście do Rzymian naucza, że proces zbawczy, który kończy się zmartwychwstaniem umarłych, dokonuje się w sferze niedającej się wyrazić duchowości, która przewyższa wszelkie możliwości poznania ludzkiego i działania. Jeśli w innym liście pisze, że „ciało i krew nie mogą posiąść królestwa Bożego, i (…) to, co zniszczalne, nie może mieć dziedzictwa w tym, co niezniszczalne” /1 Kor 15,50/ – co stwierdza przez to, że naturalnie nie jesteśmy zdolni do nowego życia – to właśnie w liście do Rzymian zapewnia wierzących: „ A jeżeli mieszka w was Duch Tego (…) „ /Rz 8,11/. Jest to tajemnica procesu uduchowienia, które w momencie zmartwychwstania obejmie także ciała, poprzez moc tego samego Ducha Świętego, który sprawił zmartwychwstanie Chrystusa. Bez wątpienia chodzi tu o rzeczywistość, która przekracza nasze zdolności rozumienia oraz racjonalnego dowodzenia; dlatego jest ona przedmiotem naszej wiary opartej na Bożym słowie oraz dzięki św. Pawłowi możemy wnikać w tajemnicę, która przekracza wszelkie granice czasoprzeszczeni: „Stał się pierwszy człowiek, Adam, duszą żyjącą, a ostatni Adam duchem ożywiającym. A jak nosiliśmy obraz ziemskiego [człowieka], tak też nosić będziemy obraz [człowieka] niebieskiego” /1 Kor 15,45.49/. W oczekiwaniu na owo transcendentne dokonanie w czasach ostatecznych, zmartwychwstały Chrystus żyje w sercach swoich uczniów i wyznawców, jako źródło uświęcenia w Duchu Świętym, źródło życia Bożego i Boskiego synostwa, źródło przyszłego zmartwychwstania. Każdy chrześcijanin, tak jak Apostoł, choć jeszcze żyje w ciele /por. Rz 7,5/, żyje życiem uduchowionym przez wiarę /por. 2 Kor 10,3/, ponieważ żyjący Chrystus, Chrystus zmartwychwstały, stał się niejako podmiotem wszystkich jego czynów: Chrystus żyje we mnie /por. Rz 8,2.10-11; Flp 1,21; Kol 3,3/. A to jest życie w Duchu Świętym. Ta pewność podtrzymuje Apostoła, jak może powinna podtrzymywać również każdego chrześcijanina w cierpieniach i trudach obecnego życia. Takie właśnie zalecenie daje Paweł swojemu uczniowi Tymoteuszowi: „Pamiętaj na Jezusa Chrystusa, który powstał z martwych” /2 Tm 2,8/ – te słowa Apostoła otwierają przed nami nadzieję prawdziwego życia w czasie i w wieczności.

Na podstawie: Jan Paweł II, „Komentarz do Ksiąg Nowego Testamentu”, Wyd. M, Kraków 2012