I Niedziela Wielkiego Postu, rok B

Dzisiejszą niedzielą rozpoczynamy kolejny Wielki Post w naszym życiu. Kościół Święty daje nam do rozważenia krótką perykopę z Ewangelii wg św. Marka(1, 12-15).Rozważanie to rozpoczniemy od końcowego zdania.
Chrystus wzywa nas powtórnie, jak czyni to wielokrotnie w czasie swej działalności misyjnej, abyśmy się nawracali i wierzyli Ewangelii; Ewangelii, to znaczy Chrystusowi, bo to On jest Dobrą Nowiną. Po, co to ciągłe nawoływanie do nawrócenia? Owo wołanie Chrystusa wypływa z jego przymiotu, którym jest Miłość(por 1 J 4, 8). Chrystus nie pragnie śmierci nikogo z nas. Pragnie, abyśmy wszyscy uczestniczyli w Jego boskiej rzeczywistości. Nawracanie się, czyli skierowanie myślenia w kategoriach Ewangelii, jest otwieraniem się na Boga i na jego dary. A dzięki Jego Mocy, człowiek może zdziałać wiele(por. Flp 4,13). Może pokonać swój egoizm, pychę, zazdrość…
„Czterdzieści dni przebywał na pustyni, kuszony przez szatana”. Trzeba zaznaczyć, że Ewangelia wg św. Marka jest uważana za pierwszą wersję Ewangelii. Zdania są krótkie, zwięzłe. Opowiadania bardzo skromne niż u innych Ewangelistów synoptycznych. Według tego zdania wynikałoby, że Chrystus był kuszony przez czterdzieści dni na pustyni. Inni synoptycy, umiejscawiają kuszenie Chrystusa dopiero pod koniec czterdziestodniowego postu. Trzeba także zaznaczyć, że rozważany fragment jest bezpośrednio po Chrzcie Jezusa w Jordanie. Chrystus napełniony Duchem Świętym udaje się na pustynię, aby pościć i tam też doświadczany był przez szatana. Co mówi nam ten fragment? Chrystus przed rozpoczęciem swej działalności misyjnej udaje się na odosobnienie, możemy wnioskować, w celu przebywania z Ojcem i trwaniu w modlitwie do Ojca. Tą myśl potwierdza nam zdanie „aniołowie zaś usługiwali Mu”. Bowiem, obecność aniołów w Starym Testamencie jak i w Nowym Testamencie łączona jest z obecnością Boga.
Wzmianka o dzikich zwierzętach znajduje się tylko u Marka, Przebywanie ze zwierzętami zagrażającymi życiu człowieka zapowiada nadejście pokoju czasów mesjańskich(por Iz 11, 6-8).
Z dzisiejszego Słowa Bożego winniśmy wyciągnąć trzy nauki.
Po pierwsze. Nawrócenie jest możliwe w każdym momencie naszego życia. Potrzeba tylko rozpoznać w Chrystusie Tego, który chce naszego dobra i który nieustannie nas kocha mimo naszych grzechów oraz, że możemy do Niego powracać każdorazowo poprzez sakramenty.
Druga nauka jest taka. Każde nasze działanie winniśmy przemodlić i przemyśleć w kontekście nauki Chrystusa. „Wiara domaga się zaangażowania rozumu” – powiedział papież Benedykt XVI. Każde działanie nasze winno być przemyślane w kontekście Ewangelii. Czy to, co pragnę uczynić jest godne chrześcijanina? Jest godne Chrystusa?
Po trzecie. Chrystus pokazał, że On daje łaskę do przezwyciężania pokus. Stał się człowiekiem, pokonał pokusy złego ducha i tym przykładem ukazuje nam, że dzięki łasce, możliwe jest pokonanie tego, co uważamy za niemożliwe. Lecz, aby to mogło się dokonać, potrzeba na wiary, o którą nieustannie trzeba się modlić.
Nich Wielki Post będzie dla nas czasem na dłuższą modlitwę z prośbą o przymnożenie nam wiary, która pozwoli zaufać Bogu i przemienić nasze życie na bardziej godne Chrystusa.


br. Tarsycjusz OFM