III Niedziela Wielkanocy, rok B

Dz 3,13-15.17-19

Ps 4,2.4-9

J 2,1-5

Łk 24,35-48

Piotr wzywa do NAWRÓCENIA, głosi Chrystusa, który zbawia świat i chce dobra każdego człowieka, nawet tych- wręcz przede wszystkim tych, którzy zadali Mu cierpienie i śmierć. Nawrócenie to podjęcie wysiłku, by naprawić wyrządzone zło, to zmiana sposobu myślenia i widzenia świata- ze swojego – egoistycznego- na Boże, Chrystusowe. Podobnie jak Piotr czynią wszyscy, głoszący Chrystusa: nawołują, by odrzucić grzech i przyjąć Tego, który dał odkupienie i zmartwychwstał: „ Pokutujcie więc i nawróćcie się by grzechy wasze zostały zgładzone. (Dz 3, 19) Można Go ( Chrystusa) nie rozpoznać, można zbłądzić i nie zrozumieć Jego słów: Lecz teraz wiem bracia, że działaliście bracia w nieświadomości ( Dz 3,17), ale gdy otworzy się serce i na nowo odkryje się i pozna Boga, to nie można zostać obojętnym. Znać bowiem Boga, to zachowywać Jego przykazania: „ Po tym zaś poznajemy, że Go znamy, jeżeli zachowujemy Jego przykazania” ( 1J 2,4) Kto mówi, że zna Boga, a nie zachowuje tego, co ON mówi jest kłamcą! Św. Jan dosłownie to określa w swoim liście. Przestrzega by nie grzeszyć za wszelka cenę i podkreśla, że: „ Kto zachowuje Jego Naukę, w tym naprawdę Miłość Boża jest doskonała.” ( 1J 2, 5a) Kto więc zna Boga, ten kroczy właściwą drogą Miłości.


br. Cyriak Kotyczka OFM